Κατ’ αρχάς θα ήθελα να μιλήσουμε για τη διαπραγμάτευση. Θεωρείτε εφικτό να κλείσει ως το Eurogroup της 20ής Μαρτίου;

Είναι εμφανές, λαμβάνοντας υπόψη αντιφάσεις και ανακολουθίες της κυβέρνησης, ότι το Eurogroup της 20ής Μαρτίου θα καταστεί άκαρπο. Όλα δείχνουν ότι η κυβέρνηση έχει επιλέξει να σύρει την αξιολόγηση, κάτι που, δυστυχώς, θα συμπαρασύρει την οικονομία και την κοινωνία. Αυτό σημαίνει ότι ο λογαριασμός θα ανεβαίνει κάθε μέρα για τον Έλληνα φορολογούμενο, τον εργαζόμενο και τον συνταξιούχο.

Κατά την άποψή σας, γιατί έχει καθυστερήσει τόσο πολύ να κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος;

Η αξιολόγηση έπρεπε να έχει κλείσει από τον Φεβρουάριο του 2016. Κάτι που, αν είχε συμβεί, τίποτε απ’ όλα αυτά που εμφανίζονται σήμερα ως αναγκαία δημοσιονομικά μέτρα δεν θα ήταν απαραίτητο. Η εκτίμησή μου είναι πως ο συνδυασμός της ανικανότητας, των ιδεοληψιών και της ανευθυνότητας της κυβέρνησης έχει οδηγήσει σε μια αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Μια καθυστέρηση που με τη σειρά της έφερε αβεβαιότητα και ανασφάλεια στην οικονομία και στην κοινωνία. Ήδη οι αρνητικές επιπτώσεις εμφανίζονται με μεγάλη ένταση στον τραπεζικό τομέα (αύξηση του ELA και δανεισμός 7,5 φορές πιο ακριβός), απώλεια χιλιάδων θέσεων εργασίας (το τελευταίο πεντάμηνο χάθηκαν 114.224 θέσεις απασχόλησης), ύφεση για την οικονομία και το 2016, αύξηση των κόκκινων δανείων και γενικότερα επιδείνωση του οικονομικού κλίματος.

Οι εκπρόσωποι των δανειστών βλέπουν «πρόοδο» σε ορισμένα σημεία της διαπραγμάτευσης. Συμμερίζεστε την εκτίμησή τους;

Από την εμπειρία μου, δυόμισι χρόνια στις διαπραγματεύσεις, γνωρίζω ότι αυτές δεν ολοκληρώνονται ούτε με διαρροές, ούτε με επικοινωνιακούς τακτικισμούς, ούτε με παραπληροφόρηση. Ολοκληρώνονται μόνο με ουσιαστικό τρόπο, κάτι που γίνεται επίσημα στο Eurogroup, αφού προηγουμένως έχει υπάρξει συμφωνία μεταξύ των συμβαλλομένων μερών.

Από την άλλη πλευρά, το ΔΝΤ φαίνεται να εμμένει στις σκληρές θέσεις του. Ειδικά για τα εργασιακά, θεωρείτε ότι το Ταμείο έχει δίκιο ή άδικο να επιμένει σε περαιτέρω απορρύθμιση της αγοράς εργασίας;

Για πάρα πολλά χρόνια στη χώρα μας κακοποιήθηκαν έννοιες, διαστρεβλώθηκαν αλήθειες και ενοχοποιήθηκαν οι διαρθρωτικές αλλαγές που ήταν υπέρ των εργαζομένων. Για παράδειγμα, αν η αγορά εργασίας της χώρας μας είχε μεταρρυθμιστεί νωρίτερα, οι επιπτώσεις της κρίσης στην ανεργία θα ήταν ηπιότερες και η κορύφωσή της δεν θα ξεπερνούσε το 20%. Εάν, πάλι, δεν προχωρούσαμε σε μεταρρυθμίσεις την περίοδο 2012-2014, η ανεργία θα είχε ξεπεράσει κατά πολύ το 30%! Δεν αποτελεί σκληρή θέση, λοιπόν, κάτι το οποίο ταυτόχρονα ευνοεί τους εργαζόμενους και ενισχύει την επιχειρηματικότητα. Ούτε το να ευθυγραμμίζεσαι με τις καλές πρακτικές που ισχύουν στην υπόλοιπη Ευρώπη. Ούτε απαραίτητα αποτελεί σκληρή θέση η προσπάθεια βελτίωσης που ακυρώνει παθογένειες και στρεβλώσεις δεκαετιών. Αντίθετα, είναι προς όφελος των εργαζομένων να ακυρωθεί ο παρωχημένος νόμος 1387/1983, που προέβλεπε το «βέτο» του υπουργού και που για δεκαετίες ευθυνόταν για το κλείσιμο χιλιάδων επιχειρήσεων και την απώλεια χιλιάδων θέσεων εργασίας. Διάταξη που κατήργησα και που ο ΣΥΡΙΖΑ επανέφερε, όταν ανέλαβε το 2015, με ό,τι συνέπειες έχει αυτό για την αγορά εργασίας.
Επίσης, είναι καλό να αλλάξει ο συνδικαλιστικός νόμος, προκειμένου να εκσυγχρονιστεί και να καταργηθούν προνόμια και καταχρηστικές συμπεριφορές –όλα τα προηγούμενα χρόνια– αλλά και πρακτικές που έβλαψαν τους εργαζόμενους, την εθνική οικονομία και υπονόμευσαν το συνδικαλιστικό κίνημα.
Δεν είναι απορρύθμιση, αλλά είναι προς όφελος των εργαζομένων να γίνει απλούστευση της εργατικής νομοθεσίας. Και κάτι ακόμη, είναι θετικό να περιφρουρηθεί η αγορά εργασίας από παραβατικές και έκνομες συμπεριφορές, προς όφελος τόσο των εργαζομένων όσο και των συνεπών επιχειρήσεων.

Ένα δεύτερο «αγκάθι» στις διαπραγματεύσεις αφορά τις συντάξεις, με το ΔΝΤ να επιμένει στην κατάργηση της λεγόμενης «προσωπικής διαφοράς». Μπορείτε να μας εξηγήσετε τι είναι αυτή η «προσωπική διαφορά» και τι θα σημάνει για τις συντάξεις η περικοπή της;

Είναι γνωστό ότι το τρίτο και αχρείαστο μνημόνιο ΣΥΡΙΖΑ έφερε τις μεγαλύτερες περικοπές στο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας μας –ύψους 10 δισ. ευρώ–, κάτι που θα μπορούσε να έχει αποφευχθεί. Θυμίζω ότι οι προσαρμογές του ασφαλιστικού ήταν 3,5 δισ. ευρώ (1o μνημόνιο) και 3,9 δισ. ευρώ (2ο μνημόνιο). Στον αντίποδα, με το τρίτο μνημόνιο, οι μέχρι τώρα μειώσεις είναι 3,5 δισ. ευρώ (μερίσματα, κύριες και επικουρικές συντάξεις, ΕΚΑΣ, χηρείας κ.ά.) και επιπλέον 6,5 δισ. ευρώ προέρχονται από τις συντάξεις που θα δοθούν μετά τις 12/05/2016 και στη συνέχεια, καθώς θα είναι μειωμένες μεσοσταθμικά κατά 20%! Αυτή η διαφορά του ύψους των συντάξεων πριν και μετά τον «νόμο Κατρούγκαλου» αποτελεί την προσωπική διαφορά για τους σημερινούς συνταξιούχους. Δυστυχώς, η κυβέρνηση έχει μεθοδεύσει και ήδη έχει δεσμευτεί για την κατάργηση μέρους ή ολόκληρης της προσωπικής διαφοράς για τα 2,7 εκατομμύρια σημερινούς συνταξιούχους.

Η κυβέρνηση κατηγορεί τη ΝΔ ότι υιοθετεί τις πιο ακραίες απαιτήσεις των δανειστών. Τι απαντάτε;

Δεν είναι η πρώτη φορά που η κυβέρνηση μας κατηγορεί. Αυτή είναι η γνωστή –από τα παλιά– συμπεριφορά της ανεύθυνης και πολιτικά δειλής Αριστεράς, που ιστορικά, με τη μέθοδο της προπαγάνδας και του εθνικού διχασμού, δημιουργεί εχθρούς, σπέρνει τον φθόνο και πλάθει φανταστικά σενάρια με στόχο να μετατοπίσει τις δικές της ευθύνες αλλού. Σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ, παγιδευμένος στα λάθη και στις ιδεολογικές εμμονές του, επιδιώκει την ίδια παραπλανητική τακτική. Όμως έχει γίνει αντιληπτός από τον ελληνικό λαό, δεν τον πιστεύει κανείς και επιδεινώνει συνεχώς τη θέση του.

Όλες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν τη ΝΔ μπροστά από τον ΣΥΡΙΖΑ με μεγάλη διαφορά. Πιστεύετε ότι η κατάσταση αυτή έχει παγιωθεί;

Η διαφορά των 17 μονάδων υπέρ της ΝΔ δεν έχει απλώς παγιωθεί αλλά συνεχώς διευρύνεται. Είναι το αυτονόητο αποτέλεσμα, που αποτυπώνει σήμερα την εκτίμηση της κοινωνίας για δύο κόμματα, από τα οποία το ένα εμπαίζει και κοροϊδεύει τους πολίτες με ασύστολα ψέματα και το άλλο κινείται με σχέδιο, πυξίδα την αλήθεια, την υπευθυνότητα και τον πατριωτισμό.

Δεδομένων των περιορισμών που θέτει το μνημόνιο, τι διαφορετικό θα έκανε η ΝΔ αν ήταν κυβέρνηση;

Η ΝΔ έχει το ηθικό άλλοθι να κάνει επίκληση των επιτευγμάτων της κυβέρνησης Σαμαρά, μιας κυβέρνησης που έκανε τη διαφορά και δικαιώθηκε. Έβαλε τη χώρα σε τροχιά ανάπτυξης, ξεκίνησε την αποκλιμάκωση της ανεργίας, μείωσε εισφορές και φόρους. Κάτι αντίστοιχο θα κάνει και η ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη. Μείωση φόρων, μείωση ΕΝΦΙΑ και εισφορών. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι θα είναι η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός που θα νικήσουν τον λαϊκισμό και θα βγάλουν οριστικά τη χώρα από την κρίση και τα μνημόνια!